Gecenin bu saatinde aklıma geldi de, mutlu olmak için çok şeyimiz var ve mutlu olmamak için bahanemiz yok.

Hola Espana!

Bunları İspanya’daki otel odamdan yazmanın verdiği mutluluğu yaşamaktayım. 

Güzel bir akşamdan herkese merhaba. 

Zorlu bir yolculuktan sonra Malaga’da keyif yapıyorum. Yolculuk gerçekten zordu, aslında yolculuk değil de sonrasıydı biraz zor olan sanırım. 

Malaga’yı tercih etmemizin ilk sebebi Türkiye’den Huelva’ya en yakın uçuş olmasıydı. Fakat sonra Madrid’i tercih etseydik daha kolay olabileceğini anladık ama değiştirmedik. Çünkü hazır gelmişken Malaga’yı gezelim dedik. 

Malaga’dan şehir merkezine inmek için iki yol var: birincisi tren, ikincisi şehir merkezine giden otobüsler. Biz otobüsü tercih ettik, kişi başına 3 euroydu fiyatı. İnanılmaz derecede ukala ve saygısız bir şoförü vardı, fakat konumuz o değil. Otobüs terminalinde indik ve bir şekilde taksi bulup otelimize ulaştık. Elimizde toplam yaklaşık 70kg ağırlık olduğu için gerçekten çok zorlandığımızı söyleyebilirim. Dolayısıyla çok fazla ağırlıktan kaçınmanın en iyisi olduğunu düşünüyorum. Her şeyi çok zorlaştırıyor fazla bavul.

Karşılaştığımız taksi şoförleri bugüne kadar gördüğüm en tatlı ve kibar taksi şoförleri olabilir. Bavullarımıza yardım ettiler, takside İspanyolca sohbet etmeye bile çalıştım. 

Otele yerleştikten sonra yemek yedik, yediğimiz pizza çok güzeldi ve espressosu da bir o kadar güzeldi. Restoranda çalışanlar adeta Türk gibiler, aslında genel bir izlenim olarak buranın insanları Türklere çok benziyor, fakat Türklerden daha sıcaklar. 

Yemek yedikten sonra ana caddeyi dolaştık ve Picasso müzesini gezdik. Müzenin içinde fotoğraf çekmenin yasak olması dışında her şey çok güzeldi.  Sonra yine güzel bir kahve içtik otele döndük fakat dün gece hiç uyumadığım için sanırım bu gece dışarı çıkmaya halim kalmadı. 

Genel izlenimler olarak şunları söyleyebilirim ki, genelde insanlar çok yardım sever ve sıcakkanlı. İspanyolca bilmek bir artı, çünkü otelde çalışanların bile çok ağır bir İspanyol aksanı var ve çoğu insan İngilizce bilmiyor. Espressolar çok güzel. Kafe ve restoranlar çok tatlı. Alışveriş konusu kesinlikle sıkıntı değil çünkü burada çok sayıda mağaza var. Yemek ve alışveriş fiyatları da gayet uygun. 

Ayrıca şu anda hava mükemmel. Gün içinde fazla ısınsa da. 

Sokaklar geniş ve temiz. Gezmesi çok keyifli.

Yarın öğlen Huelva’ya gideceğiz, şimdilik Malaga’dan anlatacaklarım bu kadar. 

Hala ev arıyorum.

Mail adresini bulabildiğim ev sahiplerine mail atıyorum, İngilizce mail atıyorum.

Fakat onlar bu İngilizce maillere her zaman İspanyolca cevap veriyorlar.

Tamam kolay, tamam o kadar İspanyolca anlayabiliyorum ama yani İngilizce bilmiyorsanız da etrafınızda bilen birileri yok mu sevgili ev sahipleri? Deseniz onlara, şu maile İngilizce cevap verin diye, bir rica etseniz? Hayır konu ağırlaşırsa bu sefer ben de anlayamayacağım.

İnternet üzerinden bir şekilde anlaşabiliriz de ben oraya gidince buenos dias diyerek insanlarla ne kadar anlaşabileceğimi bilmiyorum. 

İspanyolcamı ilerletmek içinse geç kaldım sanırım çünkü yaklaşık üç hafta sonra gidiyorum. 

Asla

Düşündüğümüz zaman, ben bunu asla yapmam dediğimiz şeylerin ne kadar da fazla olduğunu fark edebiliriz.

İkinci kez düşündüğümüz zamansa, bir zamanlar asla yapmam dediğimiz şeylerin çoğunu yapmış olduğumuzu fark ederiz. 

Öyle zamanlar geliyor ki o ‘asla yapmam’ dediğimiz şeyleri yapıyoruz. Belki zorunda kaldığımız için, belki de bilerek ve isteyerek. 

Bu en basit şeyden en ciddi şeye kadar her şey olabilir. Her şey. 

Bugün hala bir şeyleri asla yapmayacağımıza karar verdiysek ileride onları yaparken bulacağız kendimizi, bundan emin olabiliriz.

Daha kendi dediklerimizle yaptıklarımız uyuşmazken insanların tutarlı olmasını da bekleriz. 

İnsan doğası çok garip bir şey.